Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2016

Σημεία....παιχνίδια και τέρατα.



Είναι νομίζουμε, πλέον, ολοφάνερη η έλλειψη της αξιοπρέπειας, από την οποία πάσχει το σύγχρονο προσωπικό που διοικεί τον πλανήτη. Νομίζαμε ότι το μπάχαλο που επικρατεί στη χώρα μας , είχε να κάνει με τις τραγικές ιδιομορφίες μας, όμως είχαμε λάθος. Αντιθέτως, αυτό που ζούμε εδώ, χαρακτηρίζει από ότι φαίνεται, το σύνολο της παγκόσμιας πολιτικής ζωής . Πιθανόν, να το έχουμε κάνει εξαγωγή !!!!

Η αμερικάνικη προεκλογική εκστρατεία , η οποία πήρε και δημοσιότητα για ευνόητους λόγους, απλώς είναι το κερασάκι σε μια τούρτα με κέρινα ανθρωπάκια , που κατορθώνουν με πειστικό τρόπο, να γίνονται όλο και πιο γελοίοι. Βέβαια, θα μου πει κάποιος, αυτό δεν είναι αναγκαστικά κακό. Φυσικά θα συμφωνούσα απόλυτα , αν αυτή η κατάπτωση των κυβερνώντων, θα ήταν μια καλή αφορμή να συνειδητοποιούσαμε όλοι εμείς, το ποιοι είναι αυτοί που παίρνουν ριζικές αποφάσεις για όλους μας. Πράγμα που απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Δυστυχώς.

Τι χαρακτηριστικά έχει αυτή η πτώση ; Χαμηλού προφίλ προσωπικότητες, που έχουν αναρριχηθεί μέσα από διαδικασίες , πολλές φορές όχι τόσο καθαρές. Σαφώς αναξιόπιστες, όπου σήμερα με πάθος ισχυρίζονται αυτό και ακριβώς την επομένη ισχυρίζονται και πράττουν το εκ διαμέτρου αντίθετο. Δέσμιοι των προηγούμενων υποσχέσεων τους, δεσμεύονται για καινούργιες χωρίς αιδώ ή τέλος πάντων δίχως καμιά πειστική εξήγηση.
Υπάρχει απουσία ουσιαστικού πολιτικού λόγου πάνω σε πραγματικά προβλήματα που στοκάρονται σε τοπικό η και διεθνές επίπεδο και που απαιτούν λύσεις που να έχουν τουλάχιστον μια σχετική φερεγγυότητα.

Πολιτικοί, που φαίνεται ότι προτιμούν να κάνουν πολιτική μέσα από το f.b και το twitter, μέσα από σαχλές εκπομπές, που προσπαθώντας να φανούν ανθρώπινοι, γίνονται απλά καρικατούρες ανθρώπου.

Οι πολιτικοί αντίπαλοι τους, επίσης , δεν παρουσιάζουν ενδιαφέρον . Όταν δεν λένε σχεδόν τα ίδια πράγματα με διαφορετικά λόγια, ίσα-ίσα για να φαίνεται ότι υπάρχει αντίλογος, στη τελική , θα κάνουν ακριβώς τα ίδια . Δεν μπορείς πλέον να ξεχωρίσεις τους μεν από τους δε, γιατί το μόνο που τους διαφοροποιεί είναι απλώς το κούρεμα ή το φουστάνι.

Ενώ, δηλαδή , όλα γίνονται, απλώς, για να φαίνονται , αυτό που φαίνεται ποτέ δεν είναι κάτι σημαντικό. Όσο και να είσαι φιλικός με την αίγλη αυτών που εξουσιάζουν , -προσωπικά ,δεν έχω καμία σχέση με το συγκεκριμένο άθλημα- δεν μπορείς  να μην αντιλαμβάνεσαι την έντονα “θεατρική”, με την κακή έννοια, εικόνα της κατάστασης . Το πλοίο βάζει νερά και οι “καπετάνιοι”, στολίζονται μέσα στη καμπίνα τους !!!

Ενώ λοιπόν συμβαίνουν αυτά, κατά την ταπεινή μας γνώμη, δεν μπορεί κάποιος να  προβληματίζεται, με το τι μπορεί να δηλώνουν ; Βρισκόμαστε κοντά σε κάποιο τέρμα π.χ της πολιτικής διαχείρισης με τον παλιό γνωστό τρόπο ; Μήπως τα οξεία προβλήματα των κοινωνιών μας απαιτούν πιο ριζικές και ολιγαρχικές λύσεις ; Μήπως χρειαζόμαστε, λέμε τώρα μια ιδέα, κάποιο πόλεμο, για να έρθουμε στα ίσια μας ; Μήπως έστω και αυτή η αλλοτριωμένη ελευθερία που απολαμβάνουμε, μας κάνει να παίρνουμε αέρα και οι πατρόνοι μας αισθάνονται ότι θα πρέπει να είμαστε λίγο πιο συγκεντρωμένοι στις δουλειές, που δεν έχουμε ή τελος πάντων να αραιώσουμε λίγο, βρε αδελφέ, γιατί γίναμε πολλοί και δεν ταιριάζουμε στα σχέδια τους ;

Πιθανόν, όλες αυτές οι σκέψεις, να είναι φόβοι και οι παράνοιες ενός ταραγμένου νου. Πιθανόν και όχι .Θα δείξει. Όπως και νάχει, είναι σίγουρο, ότι ο κόσμος χρειάζεται να μοιραστεί ,εξ αρχής. Οι παίκτες, αργά και σταθερά, προετοιμάζουν την επόμενη μέρα , που θα διεκδικήσουν αυτό που νομίζουν ότι τους ανήκει.

Περιμένοντας , μιας και σε αυτό έχουμε εθιστεί, καλό θα ήταν να πάρουμε τα μάτια μας , από τα κακοπαιγμένα “θεατρικά” και να κοιτάξουμε το κυρίως θέατρο!!!