Σάββατο, 9 Απριλίου 2016

Αφορισμών συνέχεια....





        Πολλοί αγάπησαν την αλήθεια , αλλά οι περισσότεροι την ψευδαίσθηση.

Υπάρχει πάντα χώρος για το κακό, αλλά αναπόφευκτα υπάρχει χώρος και για το
 καλύτερο.

Υπάρχουν πράγματα στη ζωή που είναι, αξιοθαύμαστα, σιωπηλά. Πρώτο στη λίστα είναι η αναπνοή.

Άλλη “πίστα” είναι η Πίστη και άλλη η Γνώση. Με την Γνώση αισθάνεσαι ηρεμία.

Η αυτο-συνείδηση είναι προϋπόθεση για την καλή συνύπαρξη. Αλλά κυριότερα
 είναι προϋπόθεση για την ισορροπία του ατόμου.

Να φοβάσαι τον άνθρωπο που δεν υποχωρεί, ούτε καν, σε μια συζήτηση. Έχει ακόρεστη διάθεση να καταλαμβάνει χώρο.

Η εξουσία χτίζεται πάνω στα μυστικά και  στο φόνο της καρδιάς.

Όποιος συσσωρεύει δύναμη, είναι σίγουρο, ότι κάποια στιγμή θα κάνει πόλεμο.

Ο πόλεμος δεν είναι “πατήρ πάντων”, είναι το αμάρτημα του πλεονέκτη.

Η αγάπη και ο έρωτας είναι άλυτα μυστήρια. Η μύηση σε αυτά τα μυστήρια δε κάνει διάκριση σε κανέναν. Συμμετέχουμε όλοι.

Είναι ευλογημένοι όσοι αγαπήθηκαν και αγάπησαν. Δεν έχουν όλοι τέτοια τύχη.

Η φιλία που δεν απελευθερώνει ένα διάλογο ειλικρίνειας, είναι φιλία κενή περιεχομένου. Δεν σε κάνει καλύτερο/η, αντίθετα, σου καταστρέφει αυτό που ήδη έχεις.

Η πραγματική φιλία σου αποκαθιστά ασφάλεια και σε κάνει χαρούμενο.

Ο ανταγωνισμός και η ζήλια αφήνουν στο διάβα τους πτώματα.

Η ευτυχία είναι περίεργη υπόθεση. Όσο την πλησιάζεις , τόσο αυτή πάει χαμογελώντας, παρακάτω. Άρα, είσαι συνεχώς στο κυνήγι της.

Είναι λάθος που δεν μιλάμε για τον θάνατο. Έτσι, μας ασκεί μεγαλύτερο φόβο.

Τα “υπόλοιπα” εκδικούνται. (Π.Κ)

Ενώ η Ζωή είναι ιερή, οι άνθρωποι που την ζουν, είναι καθοριστικά ανίεροι.







Ετυμολογία : αφορισμός<αρχαία ελληνική αφορισμός>αφορίζω"ξεχωρίζω, διαιρώ" <από+ορίζω

Ερμηνεία : 1.σύντομη, περιεκτική δήλωση που περιέχει μια ευρύτερα αποδεκτή αλήθεια,απόφθεγμα.
2.εκκλησιαστική ποινή με την οποία μέλος ενός χριστιανικού δόγματος αποκλείεται εντελώς από τη χριστιανική κοινότητα, ως τιμωρία για πολύ σοβαρά αμαρτήματα στα οποία περιέπεσε.